Ben jij een komma-koningin,
een ‘en’-ninja of een punt-pro?

Laat ik om duidelijk te maken wat ik bedoel beginnen met enkele voorbeelden uit mijn boek ‘Fatale keuzes’:

De komma-koningin

  • Ze legde haar vinger tegen het topje [van het mes], duwde hem zachtjes in haar vlees.
  • Snel legde ze haar hand terug op haar schoot, keek de huishoudster aan.
  • De vrouw knikte tevreden, liep terug naar de keuken.

De ‘en’-ninja

  • Ze legde haar vinger tegen het topje [van het mes] en duwde hem zachtjes in haar vlees.
  • Snel legde ze haar hand terug op haar schoot en keek de huishoudster aan.
  • De vrouw knikte tevreden en liep terug naar de keuken.

De punt-pro

  • Ze legde haar vinger tegen het topje [van het mes]. Duwde hem zachtjes in haar vlees.
  • Snel legde ze haar hand terug op haar schoot. Ze keek de huishoudster aan.
  • De vrouw knikte tevreden. Ze liep terug naar de keuken.
Ik zeg er maar meteen bij: zelf heb ik de juiste balans nog niet gevonden. Voorheen was ik een vervend ‘en’-gebruiker, nu ben ik compleet doorgeslagen naar de komma.
Toen ik net aan ‘Fatale keuzes’ begon, had ik de neiging ellenlange zinnen te maken, die dus vaak aan elkaar zaten met ‘en’. Dat was voor de eerste versie niet erg, want mijn belangrijkste doel was om het verhaal eindelijk volledig op papier te krijgen.
Om het tempo een beetje op te voeren en mijn zinnen in te korten, ben ik deze en’en tijdens het herschrijven veelal gaan vervangen door komma’s en punten. Alleen konden die komma’s er soms weer voor zorgen dat het te beklemmend werd. Het kan dan als lezer voelen alsof je geen adempauzes meer krijgt.
Mijn eigen missie is daarom om door veel te oefenen en te experimenteren de juiste balans te vinden.
Wat heeft jullie voorkeur als lezer? En als schrijver? Of ben je je er eigenlijk nog niet van bewust of jij meer een ‘en’-, komma- of punt-mens bent?

Deel het in de besloten Facebook-groep van BackWords.